روفرشیها یکی از کاربردیترین اقلام در خانههای ایرانی هستند که وظیفه سنگین محافظت از فرشهای ارزشمند ما را بر عهده دارند. اما آیا تا به حال فکر کردهاید که خودِ این محافظان، چگونه باید نگهداری شوند؟ بسیاری از افراد گمان میکنند چون روفرشی پارچهای ضخیم است، نیاز به مراقبت خاصی ندارد و میتوانند هر طور که خواستند آن را بشویند یا استفاده کنند. اما واقعیت این است که رعایت چند نکته کلیدی در نگهداری، میتواند افزایش دوام روفرشی را تضمین کرده و عمر آن را از یک سال به چندین سال برساند. در این مقاله از سایت فرشینه نازگل، به بررسی اصول حرفهای نگهداری از انواع روفرشی میپردازیم تا همیشه ظاهری نو و زیبا داشته باشند.
بزرگترین دشمن الیاف روفرشی (چه مخمل زرکدار باشد و چه ابریشم)، شوک حرارتی و شیمیایی است.
دمای آب: هرگز روفرشی را با آب داغ (بالای 40 درجه) نشویید. آب داغ باعث شل شدن بافت پارچه، کدر شدن رنگها و در مدلهای نخی، باعث آبرفتگی میشود. آب ولرم بهترین گزینه است.
مواد شوینده: استفاده از پودرهای دارای آنزیم قوی یا سفیدکنندهها (وایتکس) ممنوع است. این مواد به مرور زمان الیاف را پوسیده میکنند. برای شستشو، حتماً از شامپو فرش یا مایع لباسشویی تثبیتکننده رنگ استفاده کنید.
نور مستقیم و تند خورشید، قاتل رنگ روفرشی است. اگر پس از شستشو، روفرشی را برای ساعتهای طولانی زیر آفتاب مستقیم پهن کنید، دچار رنگپریدگی شده و جلوه خود را از دست میدهد. بهترین روش خشک کردن، پهن کردن آن در سایه و در معرض جریان هوای آزاد است.
گرد و غبار و ذرات ریز شن که از کفش یا لباس جدا میشوند، میتوانند به لایههای زیرین روفرشی نفوذ کنند. این ذرات مثل چاقوهای میکروسکوپی عمل کرده و با هر بار راه رفتن روی روفرشی، باعث ساییدگی الیاف میشوند. جاروکشی منظم با مکش ملایم، این ذرات را خارج کرده و از فرسایش زودرس جلوگیری میکند. دقت کنید که از برسهای چرخشی زبر جاروبرقی که باعث پرز دادن سطح مخمل میشود، استفاده نکنید.
اگر روفرشی شما در محلی پهن شده که یک قسمت آن بیشتر پا میخورد (مثل ورودی اتاق) یا بخشی از آن زیر نور پنجره است، حتماً هر چند ماه یکبار آن را بچرخانید. این کار باعث میشود فشار پاخور و نور به طور مساوی در تمام سطح پخش شود و یک قسمت خاص دچار فرسودگی یا تغییر رنگ نشود.
ماندن لکه چربی یا مواد غذایی روی پارچه، باعث پوسیدگی موضعی میشود. به محض ایجاد لکه:
با قاشق مواد جامد را بردارید.
با یک دستمال نخی سفید و تمیز، رطوبت را جذب کنید (هرگز دستمال را روی لکه نکشید، فقط فشار دهید).
با محلول آب ولرم و کمی شامپو فرش، لکه را تمیز کنید.
قرار دادن پایههای سنگین و تیز مبل مستقیماً روی روفرشی، میتواند باعث سوراخ شدن یا کوبیده شدن بافت آن شود. بهتر است زیر پایههای مبل از پدهای محافظ یا تکهای موکت کوچک استفاده کنید تا فشار نقطه ای به روفرشی وارد نشود.
نکته مهم دیگر، تناسب کاربرد با فضا است. گاهی اوقات در محیطهایی مثل آشپزخانه که رطوبت و چربی زیاد است، استفاده از روفرشی روی فرش معمولی کافی نیست و دردسر شستشو دارد. در چنین مواردی، شاید انتخاب یک کفپوش اختصاصی عاقلانهتر باشد. پیشنهاد میکنیم برای این فضاها سری به بخش فرشینه آشپزخانه بزنید که هم مقاومت بالاتری دارد و هم شستشوی آن راحتتر است.
یکی از رازهای اصلی افزایش دوام روفرشی، شناخت جنس الیاف آن است. هر نوع پارچهای “قلق” خاص خود را دارد که رعایت آن میتواند عمر محصول را دوچندان کند:
روفرشیهای مخمل به دلیل بافت نرم و ضخیم خود، محبوبترین گزینه در بازار هستند. نکته کلیدی در مورد مخمل، حفظ “خواب” پارچه است.
برسکشی: اگر احساس کردید پرزهای مخمل خوابیدهاند یا کوبیده شدهاند، از یک برس نرم استفاده کنید و به آرامی در جهت خواب پارچه بکشید. این کار باعث میشود الیاف دوباره پف کرده و ظاهر نو به خود بگیرند.
جلوگیری از ساییدگی: مخمل در برابر سایش مداوم حساس است. اگر قسمتی از روفرشی زیر پایه مبل است، هر ماه یکبار جای آن را کمی تغییر دهید تا فشار پایه مبل، بافت مخمل را در یک نقطه خاص کچل نکند.
این مدلها ظرافت بیشتری دارند و معمولاً نازکتر هستند. بزرگترین تهدید برای این نوع روفرشیها، “نخکش شدن” است.
اجسام تیز: مراقب باشید که اسباببازیهای لبهتیز کودکان، زیورآلات یا سگک کمربند به سطح روفرشی گیر نکند.
حیوانات خانگی: اگر گربه دارید، روفرشیهای بافت حلقهای یا ابریشمی گزینه مناسبی نیستند، زیرا پنجه حیوانات به سرعت آنها را نخکش میکند. برای خانههای دارای پت، روفرشیهای مخمل فشرده یا نانو که سطح صافتری دارند، بادوامترند.
بسیاری از افراد در فصل تابستان روفرشیها را جمع میکنند. نحوه انبار کردن تاثیر مستقیمی بر طول عمر آن دارد:
خطر رطوبت و بید: هرگز روفرشی را در کیسههای پلاستیکی زباله نگهداری نکنید! پلاستیک باعث عرق کردن پارچه و ایجاد بوی نامطبوع یا پوسیدگی میشود. بهترین روش، استفاده از کاورهای پارچهای یا ملحفه نخی است که جریان هوا را عبور میدهد.
مکان خشک: روفرشی لوله شده را در کمدی خشک و خنک قرار دهید. استفاده از چند دانه فلفل سیاه یا صابون معطر در لابلای آن، از نزدیک شدن حشرات موذی جلوگیری میکند.
شاید تعجب کنید، اما سر خوردن مداوم روفرشی روی فرش، فقط باعث بهم ریختگی خانه نمیشود؛ بلکه اصطکاک ناشی از این حرکت، باعث ساییده شدن لایه زیرین روفرشی میشود. برای جلوگیری از این مشکل:
اگر روفرشی شما کشدار نیست، حتماً از گیرههای مخصوص نگهداری روفرشی یا تکههای ترمز فرش در چهار گوشه آن استفاده کنید. ثابت ماندن روفرشی، استهلاک آن را تا ۵۰ درصد کاهش میدهد.
اگر گوشهای از نوار دوردوزی روفرشی شکافت یا درز آن باز شد، بلافاصله آن را با نخ همرنگ بدوزید. نادیده گرفتن یک پارگی کوچک باعث میشود با اولین شستشو، کل بافت پارچه از هم گسسته شود. رسیدگی به موقع به تعمیرات جزئی، شما را از خرید مجدد بینیاز میکند.
خرید یک روفرشی باکیفیت تنها نیمی از راه است؛ نیم دیگر، نحوه نگهداری شماست. با رعایت اصول سادهای مثل شستشو با آب ولرم، خشک کردن در سایه و لکهبری فوری، میتوانید افزایش دوام روفرشی خود را تضمین کنید و تا سالها از زیبایی و کارایی آن لذت ببرید. اگر به دنبال محصولاتی هستید که خودشان ذاتاً دارای بافتی مقاوم و رنگ ثابت باشند، محصولات فروشگاه farshinenazgol انتخابی مطمئن برای شما خواهند بود.
اکنون که با روشهای نگهداری از روفرشی آشنا شدید، شاید بخواهید درباره تفاوتهای بنیادی کفپوشهای مدرن و سنتی بیشتر بدانید. پیشنهاد میکنیم مقاله قبلی ما با عنوان مقایسه مدلهای فرشینه دستبافت را حتماً مطالعه کنید تا انتخابی هوشمندانهتر داشته باشید.
